راهی روشن از دل خط‌خطی‌ها – پادکست انگیزشی

چند بار با خودت گفتی «فردا شروع می‌کنم»؟

چند بار ایده‌ها رو نصفه گذاشتی؟

چند بار نوشتی و پاک کردی، گفتی «هنوز وقتش نیست، هنوز آماده نیستم؟»

واقعیت اینه که آمادگی از قبل نمیاد.. هیچ‌وقت کسی با اطمینان صددرصد پا روی مسیر نذاشته.

 شروع همیشه با شک بوده،
با ترس، با دل‌لرز.

راه هیچ‌وقت کامل و روشن نیست.. شروع کردن یعنی پا گذاشتن وسط مه، یعنی قدم برداشتن وقتی نمی‌دونی تهش کجاست… همینه که ترسناک می‌کنه، و همینه که ارزش داره.

اونی که می‌مونه تا همه‌چیز کامل بشه، هیچ‌وقت راه نمی‌افته. ولی همون کسی که حتی با لرزش صدا و دست خالی قدم اول رو برداشته، کم‌کم مسیر رو پیدا کرده.

هیچ تضمینی نیست که آسون باشه. هیچ‌کس قول نداده زمین نخوری، اشتباه نکنی یا بارها بهت نخندن.

اما یه چیز حتمیه:

این بار دیگه صبر نکن. هیچ فردای جادویی وجود نداره

همین امروز… همین لحظه… وقتشه که به ترست گوش ندی و یک قدم برداری…

حتی اگه ندونی بعدش چی می‌شه، حتی اگه هنوز مطمئن نیستی. چون بعضی راه‌ها فقط وقتی شروع می‌شن، خودشون رو نشون می‌دن.

 همین الان شروع کن—کوچیک، ساده، ولی واقعی.

و اگر شک داری، فقط یک بار رو به من گوش بده… شاید همون تلنگری باشه که منتظرش بودی

↓↓↓