کوثر گل‌یاری

احترام چیزی نیست که بتوانی از دیگران درخواستش کنی بلکه باید به دستش بیاوری

وقتی نمی‌توانیم کاری را ادامه بدهیم، معمولاً فکر می‌کنیم مشکل از مدیریت زمانمان است. برنامه‌ریز می‌خریم، یادآور می‌گذاریم و امیدواریم هفته بعد فرق کند. چند روز اول هم همه‌چیز خوب پیش می‌رود؛ اما با اولین موج استرس، افت انگیزه یا بازگشت…

چطور می‌توانی ذهن و بدنت را طوری تنظیم کنی که وقتی شرایط سخت شد، به‌جای اینکه کمرت را خم کنی، بتوانی همچنان عملکردت را حفظ کنی؟

اگر می‌خواهید به‌جای اینکه مدام به اتفاقات اطرافتان واکنش نشان دهید، محکم و مسلط بمانید، این شش اصل از ذهنیت سامورایی مدرن می‌تواند به کارتان بیاید.

چرا «علاقه» معیار مناسبی برای انتخاب مسیر نیست؟ چه چیزی باعث می‌شود بعضی آدم‌ها در مسیری که انتخاب کرده‌اند بمانند و واقعاً در آن مهارت پیدا کنند؟

وقتی انگیزه‌تان کم می‌شود، راه‌حل این نیست که منتظر الهام بمانید؛ بلکه باید یاد بگیرید وقتی انگیزه‌تان مُرد، چطور باز هم قدم بعدی را بردارید؟

شاید مشکل کمبود انگیزه نیست. شاید حتی مشکل نداشتن هدف هم نیست. بلکه تو فقط به اندازه‌ی آرزوهایت زندگی نمی‌کنی؛ به اندازه‌ی چیزهایی زندگی می‌کنی که حاضر نیستی کمتر از آن‌ها را قبول کنی.

ممکن است بخشی از چیزی که جلوی ثروتمند شدن تو را می‌گیرد، خیلی قبل‌تر از اینکه پول به دستت برسد، در ذهن تو شکل گرفته باشد!

بعضی‌ها تصور می‌کنند عنوان شغلی، سال‌ها تجربه یا جایگاه مدیریتی به‌طور خودکار برایشان احترام می‌آورد. شاید این روش برای مدتی جواب بدهد، اما احترام واقعی را نمی‌توان مطالبه کرد.

سرنوشت بیشتر رابطه‌ها را صدها و هزاران لحظه‌ی کوچک رقم می‌زنند؛ همان لحظه‌هایی که بی‌صدا از کنارشان می‌گذریم و هرگز متوجه نمی‌شویم چه تأثیری بر این می‌گذارند که دیگران دلشان بخواهد دوباره با ما هم‌صحبت شوند یا نه.